Patlıcan İklim İstekleri

Patlıcan iklim istekleri: Sıcak iklim sebzesi olan patlıcan, -1 ºC’de yaşamını yitirmektedir. İyi bir patlıcan yetiştiriciliği için 6 aylık bir gelişme dönemine ihtiyaç duyulur. Patlıcanın en iyi sıcaklık isteği 25-30 ºC ’dir. Gece ise bu oranlar 15-20ºC arasında olmalıdır. Gece sıcaklığı 15 ºC’nin altına düştüğü zaman bitki gelişimi zayıflar meyve bağlamada problem yaşanır ve meyvelerde renk açılmaları meydana gelir.

Patlıcan iklim istekleri. Sıcaklık 15 ºC’nin altına düşer ya da 40 ºC’nin üzerine çıkarsa kök gelişimi durur ve bitki besin maddelerinin alımı azalmaktadır. Sıcaklık 8ºC’nin altına düştüğünde büyüme ve çiçek üretimi durmaktadır. Meyve verimi için optimal sıcaklık 22 ºC’dir. Patlıcan gelişimi için ideal nem; hava nemi % 55-60, toprak nemi % 60-70 oranında olması uygundur.

Patlıcan iklim istekleri. Ekim yapıldıktan sonra olgunlaşma zamanına kadar ortalama olarak 60 ila 100 gün gerekmektedir. Patlıcan yetiştiriciliğinde sınırlayıcı faktör sıcaklıktır. Patlıcan sıcak iklimlerde gelişim gösterdiği için düşük sıcaklık oranlarına ve dona karşı son derece hassas bir yapıdadır. Toprak sıcaklığı 20 °C’nin altına düşmemesi uygundur. Yaklaşık 21-35°C arasında sıcaklık gerekmektedir. Bitki büyüme devresinde soğuk hava koşulları bitkinin büyümesinde problem yaşanmaktadır. Ve bu şoktan sonra bitkilerin tekrar canlanmaları ve iyi bir verim vermeleri neredeyse imkansız hale gelmektedir. Patlıcan tohumu, hava ve toprak koşullarına bağlı olarak tahmini çimlenme süresi 8-17 gündür.

Ekim yapılacak toprağa gübre uygulanmaktadır. Daha sonrasında sonbaharda derin bir sürüm yapılmaktadır. İlkbaharda tekrar bir sürüm yapıldıktan sonra kesekler tarladan temizlenmelidir. Patlıcanlar çoğunlukla karık (masura) usulü sulandıkları için dikim tek veya çift sıralı olarak masuraların boyun noktalarına yapılması uygun olur. Ayrıca karıklar 0,40-0,50 m genişliğinde hazırlanmaktadır. Sıra araları, çeşidin gelişme kuvvetine ve toprak durumuna bakılarak 0,70-1,00 m arasında değişim göstermektedir. Sıra üzerinde ise genellikle 0,50-0,60 m mesafe bırakılması uygun olmaktadır.

Çeşit özelliğine göre değişmekle birlikte meyveler normal iriliğini ve rengini alınca hasat yapılmaktadır. Hasat meyve sapı meyvede kalacak şekilde bıçak veya makasla yapılmaktadır. Üstelik sık aralıklarla yapılan hasat kaliteli ürün verimini arttırmaktadır. Bitki başına 10-30 arasında meyve alınmaktadır. Böylece dekara verim 2-13 ton arasında olmaktadır.

Patlıcan Yetiştiriciliğinin Püf Noktaları Nelerdir?

  • İlk can suyundan sonra 15-20 gün süreyle patlıcanlara su verilmemesi gerekiyor. 
  • İlk meyvelerden sonra belli aralıklarla su vermek önemli görülüyor. Özellikle hasat döneminde, her hasadın ardından sulamayı ihmal etmemelisiniz. Yetişme devresinde ise 7-8 günde bir sulama yapmalısınız. 
  • Patlıcan yetiştiriciliği için en uygun sulama yolunun damlama sulama olduğu biliniyor ancak ülkemizde hala masura usulü sulama yaygın kullanılıyor.
  • Fideler şaşırtıldıktan sonra can suyu veriliyor. Dikim zamanı hava sıcaksa patlıcan fideleri ilk günlerde cansız görünüm sergiliyor. Çiftçilerimizin bu görünüme aldanmaması gerekiyor, tutan fideler ortalama 1 haftada canlanıyor. Tutmamış fidelerin yerine bu süre zarfında yenileri ekilebiliyor. 
  • Dikimin 7-10 gün sonrasında birinci çapa, dikimden 20-30 gün sonra ikinci çapa yapılıyor. Patlıcan fideleri dallanıp boylandığında çapa sonlandırılıyor. 

Patlıcan Fidesi Yetiştiriciliği Nasıl Yapılır?

Patlıcan tohumları, esas yerlerine dikilene dek fide ayrı bir alanda yetiştiriliyor. Milli Eğitim Bakanlığı kaynaklarına göre, ekimde bir metrekare alana 5-6 gram tohum veriliyor. Sıraya ekim ile atılan tohumlar, fidelerin bol saçak kök meydana getireceği göz önüne alınarak bu yolla yetiştiriliyor. Sıcak yastıklarda 10’ar cm ara bırakılıyor. Açılan çizgilere tohum ekimi gerçekleştiriliyor. Tohum üzerine 0,5 cm kadar harç örtülüyor ve tahta tokmakla hafifçe bastırılıyor. Sonrasında yastıklar süzgeçli kovalarla ıslatılarak çimlenme sağlanıyor. Fideler, sıcak yastıkların yanı sıra viollerde de yetiştirilebiliyor.

Dikim yapılacak toprak önce gübreleniyor. Sonbaharda derin sürüm, toprak hazırlığı için gerekli görülüyor. İlkbaharda yüzlek bir sürüm yeterli geliyor. Tırmık çekiminin ardından sulama yöntemine göre masura veya tavalar hazırlanıyor. Ülkemizde patlıcan yetiştiriciliğinde daha çok karık yani masura usulü sulama yapılıyor. 

Patlıcan Fidesi Yetiştiriciliği Nasıl Yapılır?

Dikim zamanı ilkbahar donlarının bitme zamanına göre hesaplanıyor. Viollerde veya sıcak yastıklarda hazırlanan fideler, esas yerine topraklı olarak transfer ediliyor. Dikim öncesi hastalıklara karşı koruyucu ilaçlama yapılıyor. Fideler 5-6 gerçek yaprak olunca yerlerine şaşırtılıyor. Düze dikim veya karık sırtının iki kenarına dikim tercih edebilirsiniz. Çift sıra usulü patlıcan yetiştiriciliğinde geniş sıra arası 90-110 cm oluyor.Buna ek olarak dar sıra arası 50-60 cm, sıra üzeri 50-60 cm yeterli görülüyor.. Bir dekar alana 2000-3000 fide dikiliyor. 

Patlıcan Verimi Nasıl Artırılır?

Patlıcan yetiştiriciliğinde verimi artırmak için gübreleme önemli görülüyor. Önerilen miktarda gübre ve su verilerek ekimlerin gelişimi destekleniyor. Ayrıca, toprak analizi yapılarak eksik elementlerin tamamlanması gerekiyor. Bakır, çinko ve manganez uygulaması verim üzerinde olumlu etki yapabiliyor. Meyvelerin renk parlaklığı olan dönemde toplanması, hasat edilmesi öneriliyor. Hasat, meyve sapı meyvede kalacak şekilde yapılıyor. Bu sırada bıçak veya makas kullanabilirsiniz. Sık aralıkla yapılan hasat, kaliteli verimi destekliyor. 

Ayrıca yabancı ot mücadelesinin yapılması, herhangi bir hastalık ibaresi görüldüğünde mücadeleye zaman kaybetmeden başlanması tavsiye ediliyor. Son olarak, doğru zamanda hasat da verim için önemli görülüyor. Patlıcanda en sık görülen hastalıklar arasında külleme hastalığı, beyaz çürüklük, kurşuni küf, erken yaprak yanıklığı, çökerten sayılıyor. Buna ek olarak bakteriyel solgunluğa, kök boğazı çürüklüğüne, kök mantarlaşmasına, antraknoza ve çürüklüklere rastlanabiliyor. Patlıcanda görülen zararlılar ise nematod, bozkurt, yaprak galeri sineği, sarı çay akarı, yaprak biti, pamuk yaprak kurdu, kırmızı örümcek, beyaz sinek, danaburnu, thrips ve pis kokulu böcek olarak sıralanıyor. Hastalık ve zararlılarla etkin mücadelede daha geniş bilgi için il ve ilçenizdeki tarım müdürlüklerine müracaat edebilirsiniz. 

Patlıcan Yetiştiriciliğinde Gübreleme

Patlıcan yetiştiriciliğinde hem ahır gübresi hem de ticari gübre çeşitleri kullanılıyor. Adana Tarım İl Müdürlüğü’nün Patlıcan Yetiştiriciliği notlarına göre, dekara 5-8 ton yanmış çiftlik gübresi atılıyor ve sonra derin sürüm yapılarak arazi dikime hazırlanıyor. Patlıcan yetiştiriciliği için 1 dekara ortalama 20 kg N, 10 kg P2O5, 25 kg K2O saf olarak veriliyor. Taban gübrelemesinde, fosforlu gübrenin tamamı tatbik ediliyor. Azotlu potaslı gübreler ise 3 veya 4’e bölünerek uygulanıyor. Bir kısmı taban gübrelemesinde, bir kısmı ilk çiçeklenmeden önce, son bölümü ise meyve bağlamadan sonra verilerek süreç tamamlanıyor. 

PATLICAN ALMAK VE DİĞER TOHUM ÇEŞİTLERİNİ GÖRMEK İÇİN TIKLAYINIZ.

TOHUM,GÜBRELEME, ZİRAİ MÜCADELE VB. TARIMA VE TOHUMA DAYALI TÜM SORULARINIZIN CEVABINA 05319505591 NUMARASINDAN ULAŞABİLİRSİNİZ.